Agit enim mens aeterna quasi ut musicus, qui suum conceptum vult

sensibilem facere. Recipit enim pluralitatem vocum et illas redigit

in proportionem congruentem harmoniae, ut  in illa proportione

harmonia dulciter et perfecte resplendeat, quando ibi est ut in loco

suo, et variatur harmoniae resplenditia ex varietate proportionis

harmoniae congruentis, et desinit harmonia aptitudine proportionis

desinente. Ex mente igitur numerus et omnia.

Nicolai de Cusa, Idiota de mente